Genealogie
Van der KROGT en Van der KROFT

Aanvullingen: Email! 
Naar de Beginbladzijde

Jackie van der Kroft [F-313.514/2]
Kantoor en veldmedewerker

door Ina Huttema

Overgenomen uit:
Hulppost (Artsen zonder grenzen), jrg. 27, nr. 1 (februari 2002), blz. 7.

FOTO: RACHEL CORNER
NAAM: Jackie van der Kroft
LEEFTIJD: 31 jaar
OPLEIDING: Sociologie der Niet-Westerse Samenlevingen
FUNCTIE: Logistiek/administratief medewerkster, directie-assistente, projectcoördinator
PROJECTEN: Sri Lanka en Noord-Soedan
WAT GAAT ALTIJD MEE: Nederlandze muziek, dagboek en hardloopschoenen
HOBBY'S: sporten, lezen, gitaar, theater, dans, talen
MEEST GEMISTE GERECHT: pasta met gorgonzola/champignonsaus
LAATST GELEZEN BOEK: De alchemist van Paul Coelho
FAVORIETE MUZIEK: Acda & de Munnik
Nog tijdens mijn studie solliciteerde ik al bij Artsen zonder Grenzen. Na een aantal gesprekken werd ik aangenomen. Vier maanden na het afronden van de voorgeschreven Artsen zonder Grenzen-cursus en een week na mijn afstuderen, werd ik voor zeven maanden uitgezonden naar een project op de grens van het Tamil Tijgergebied in het noorden van Sri Lanka. Als logistiek/administratief medewerkster.

Tamil Tijgers

Natuurlijk heb je verwachtingen van zo'n project. Dankzij de goede overdracht, mijn voorgangster had ook veel foto's gemaakt, was ik goed voorbereid. Maar als je daadwerkelijk aan het werk gaat dan is het toch anders dan je je voorstelt. Ik wist van de aanwezigheid van militairen, maar toen ik ze daar met eigen ogen zag, viel dat toch een beetje tegen. Het is een echt oorlogsgebied en er wordt behoorlijk gevochten tussen de Singalese regeringstroepen en de Tamil Tijgerrebellen die voor een onafhankelijke staat vechten. Ik werkte als enige uitgezonden medewerkster. Dat was wel wennen. Al mijn collega's waren lokale medewerkers. Ik vertegenwoordigde Artsen zonder Grenzen en onderhandelde met de autoriteiten. In het begin was ik best onzeker maar gelukkig was het mogelijk om te bellen met de coördinator in de hoofdstad Colombo.

Mijn taak bestond uit het regelen van allerlei zaken. Ik zorgde ervoor dat Artsen zonder Grenzen toegang kreeg tot het door de Tamil Tijgers beheerste oorlogsgebied waar wij een ziekenhuis runden. Om de zes weken had ik een vrij weekend. Dat had ik ook echt nodig. Werken voor een organisatie als Artsen zonder Grenzen betekent dat je eigenlijk altijd in functie bent. Als ik ergens alleen naartoe ging, dan wisten de lokale medewerkers mij de volgende dag altijd haarfijn te vertellen waar ik de avond daarvoor was geweest. Dat vond ik soms wel moeilijk. Daar tegenover staat dat je in gebieden werkt waar hulp hard nodig is, waar geen toerist kan of zelfs wil komen. Je voelt je niet machteloos, je doet écht iets.

Gemotiveerd

Na Sri Lanka wilde ik weer even in Nederland blijven. Op het kantoor in Amsterdam kwam de functie van directie-assistente tijdelijk vrij. Omdat ik in mijn positie weinig direct contact had gehad met het kantoor, leek het me leuk om te doen. Natuurlijk is het werk op een project anders dan op kantoor. Ook al is het geen van-negen-tot-vijfbaan, de kantoormedewerkers gaan 's avonds naar huis. Op een project gaat het werk ved langer door. Mede doordat huis en kantoor vaak in hetzelfde gebouw zitten. Maar wat absoluut niet verschilt, is dat je met heel gemotiveerde mensen werkt. Ik vind dat erg stimulerend. Daarom wil ik zeker nog een aantal jaren voor Artsen zonder Grenzen blijven werken. Op kantoor én op de projecten. Binnenkort ga ik opnieuw voor negen maanden weg, naar Noord-Soedan. Daar wordt ik coördinator van het kala azar (een zeer besmettelijke en dodelijke ziekte) programma in een tamelijk afgelegen gebied.

Website Artsen zonder grenzen


Met dank aan Anny Käyser-van der Zee voor het toezenden van dit artikel.

Kent U andere artikeltjes over Van der Krogt'en of Kroft'en. Ook die kunnen hier geplaatst worden.
Dr. Peter van der Krogt (P- 533.3)


e-mail: peter@vanderkrogt.net