GenealogieVan der KROGT en Van der KROFT |
|
Mother fought until last breath to save childNederlandse vertaling onder de foto
In the last moments of her life Sue Collins [=Susan van der Kroft, F-312.412/4] fought a torrid battle to save her two year old daughter and a family friend.
|
![]() Moeder vocht tot haar laatste adem om kind te reddenIn de laatste ogenblikken van haar leven vocht Sue Collins [=Susan van der Kroft, F-312.412/4] een hevige strijd om haar tweejarig dochtertje en een vriendinnetje te redden.De 33-jarige onderwijzeres poogde met gevaar voor eigen leven het negenjarige meisje te redden dat in de branding bij Port Macquarie (Australië) in moeilijkheden gekomen was. Maar ze werd van het meisje gescheiden en in de volgende minuten vocht ze om boven water te blijven terwijl ze met haar dochter Ally in haar armen de zee in getrokken werd. Uiteindelijk kon de dappere moeder niet meer volhouden an na bijna 10 minuten bezweek ze voordat er hulp kon komen. Het lichaam van de negenjarige is nooit gevonden. Uit het medisch rapport bleek later dat Sue Collins door uitputting was omgekomen en niet door verdrinking, iets wat voor haar man Paul geen verrassing was. "Het was een grootse daad van Sue," vertelde hij gisteren. "Ze probeerde te blijven drijven met Ally in haar arm. Tien minuten lang was ze aan het watertrappelen en wuifde met haar andere arm." "Ze probeerde het vriendinnetje te redden maar ze werden uiteindelijk gescheiden. Sue kennende was het voor haar geen optie om het water uit te gaan zonder de twee kinderen, dat zou ze nooit overwogen hebben. Ik weet dat ze haar uiterste best deed ze te redden." Mr. Collins verbrak zijn zwijgen over de tragedie op 16 februari 2002 om een en ander recht te zetten. Hij was verontrust wegens de berichten dat Sue in paniek geraakt was en dat ze met Ally de zee ingerend was . "Ik heb met de enige twee ooggetuigen gesproken, mijn twee overgebleven dochters van 7 en 8 jaar. Zij waren in staat me te vertellen wat ze gezien hebben, wat ze zich herinnerden en voor de rest weten we het niet. Maar ik weet zeker dat Sue niet in paniek geraakt is. Het was uit instinct dat ze Ally in haar arm pakte en naar het in moeilijkheden geraakte meisje waadde." "De meisjes weten zich te redden. We komen langzaam weer in een soort routine, maar het is moeilijk." In het begin waren ze in een fase van totale ontkenning. Toen ze die dag terug van het strand kwamen vroegen ze waar hun moeder en Ally waren. "Langzamerhand beginnen ze te accepteren wat er is gebeurd. Ze beginnen een beetje meer over Sue en Ally te praten, en herinneren zich dingen de ze vroeger samen deden." Mr. Collins vertelde dat het een last-minute beslissing was om nog laat in de middag van 16 februari naar het strand van Port Macquarie te gaan. "Sue reed naar Lighthouse Beach. Dat is het dichtst bij ons huis en we komen daar vaak. Mijn achtjarige dochter en haar vriendin speelden in kniediep water met een boogie-board. Sue stond met Ally in water dat tot haar enkels kwam. Uit wat ik gehoord heb stonden ze op een stevig stuk zand, maar plotseling brokkelde dat af en het vriendinnetje kwam in dieper water terecht." "Mijn dochter dreef het boogie-board naar haar toe en Sue nam Ally in één arm en liep naar ze toe. Ze had geen keuze. Ze kon haar niet in het water laten en mijn andere dochter speelde op het strand in het zand." Hij zei dat ze met z'n drieën op het boogie-board dreven en Ally op Sue's schouders, maar ze werden gescheiden. |