GenealogieWapen Van der Krogt
Familiewapen in 1981 geregistreerd door M.R. van der Krogt
Wapen Van der Kroft
Familiewapen volgens een tekening vervaardigd voor Mr. W. van der Kroft, 1979
Helmteken: een rode valk gekapt van zilver.
Dekkleden: zilver en rood.
Helmteken: een vlucht met een klimmende leeuw.
Dekkleden: goud en rood.
Door de aanvrager zijn de kleuren aangegeven en is een helmteken gekozen.
De gouden leeuw op het zilveren veld is het wapen van Naaldwijk, waar de familie lange tijd gewoond heef, het Lam Gods staat voor het geloof. Rolf van der Krogt koos voor een valk als helmteken ter herinnering aan de herberg "De Vergulde Valck", waar Claes Dircksz. Vercroft (zoon van Dirck Jansz. Vercroft, IV) omstreeks 1600 kastelein was.
Herkomst van het wapen
Rolfs overgrootvader Nicolaas van der Krogt (1855-1939) (P-21) had aan zijn dochter Geertrui van der Krogt (1877-1971), gehuwd met Nicolaas Stuijfzand, enkele schilderijen en goederen gegeven. Hieronder was een prent van enkele woningen langs de Vliet met in de hoek een wapen. Toen H. van der Krogt (P-213.4) en zijn zoon Rolf begin 1970 aanvingen met het uitzoeken van de familie, kwamen zij erachter dat Geertui in 1912 naar Amerika geëmigreerd was en nog leefde. In een telefoongesprek hoorden zij dat zij nog een bijbel, een portret van Gerardus van der Krogt (P-2), enkele familiefoto's en een deel van die prent bezat (tijdens een zware regenperiode was de prent vochtig geworden en daarna bijna vergaan). Op hun verzoek heeft een kleinkind van haar het wapen overgetekend. Deze tekening van het wapen kregen ze pas in 1978, omdat Geertrui in 1971 overleden was en het contact verloren was. Bij het vernieuwde contact bleek dat de prent inmiddels geheel verdwenen was. Het enige wat nog resteerde was het getekende wapen.
In de familie van Henricus van der Krogt was nog wel een glas aanwezig met het familiewapen en een afbeelding van een huis er in gegraveerd, en bovendien een spreuk "Een Krogt zonder duiten is een zee zonder water". Dit glas uit het begin van de jaren 1840 is volgens overlevering afkomstig van een van de nazaten van Johannes van der Krogt.
Het afgebeelde huis is ook te zien op een tekening in het Gemeentearchief te Leiden, waar het omschreven wordt als "Gezicht op Voorschoten; anonieme tekening in inkt uit de 18e eeuw." Het huis staat aan de Vliet tegenover het jaagpad van Voorschoten, waarschijnlijk op Stompwijks grondgebied.
Het glas met het wapen en het huis aan de Vliet (met dank aan Rolf van der Krogt)
Omdat deze afbeeldingen gevonden zijn in de familie Van der Krogt namen Henricus van der Krogt en zijn zoon aan dat het wapen betrekking had op het geslacht Vercroft/Vercrocht, waaruit de families Van der Krogt en Van der Kroft ontstonden.
Toen Rolf van der Krogt het wapen wilde registreren was er geen beschrijving van de kleuren en van de versiersels eromheen. Eerst werd gedacht aan een rode leeuw in een gouden veld en als versierselen een vlucht met een klimmende leeuw, maar dat werd door het CBG afgewezen omdat het weinig origineel was. De achtergrondkleur voor de leeuw werd zilver en de vlucht werd een valk.
In zijn onvoltooid achtergelaten manuscript over de familie Van der Kroft schrijft mr. Willem van der Kroft (F-311.212) met betrekking tot dit wapen dat hij in 1978 op een reis naar Groot-Brittannië de heraldisch tekenares Willy Scholte uit Amsterdam-Noord leerde kennen. Zij had aangeboden voor de familie Van der Kroft een wapen te maken. Hij vervolgt: "Ik moest maar eens nagaan of er geen oude stukken waren met een wapen of anders een huismerk. Ik voelde er n.l. niets voor zo maar wat te fantaseren. Ik heb daarop de heer Visser in Delft opgebeld, die direct wist te vertellen dat hij ooit gehoord had van een drinkbeker met een wapen en ook van een papier met een wapen. Dat laatste zou zijn meegegeven aan een Van der Kroft die, lang geleden, naar Amerika emigreerde. Visser zou een neefje vragen het te tekenen en het mij dan opsturen. Dat deed hij inderdaad geruime tijd later. Willy Scholte kon toen aan het werk en in een brief van 20 augustus 1979 tekende zij een eerste ontwerp compleet met helmteken enz. Vermeld werd toen 'Van der Croft', zoals ik ook doorkreeg van de heer Visser. Bij de feitelijke uitvoering maakte Willy Scholte er 'Van der Kroft' van. Ik heb daar toen geen aanmerking op gemaakt. Een gegeven paard moet men niet in de bek zien!"
Hij wist niet dat vrijwel hetzelfde wapen in 1981 door Rolf van der Krogt geregistreerd was. Toen hij daarvan in 1995 kennisnam sprak hij daarover met de heer Boutmy de Katzmann, conservator van het Centraal Bureau voor Genealogie, die verzekerde dat de registratie van het wapen op de naam Van der Krogt op een correcte wijze had plaats gehad, maar dat het wapen ook voor registratie op naam van Van der Kroft in aanmerking kwam. Hun conclusie was dat het wapen op de geëtste glazen beker en de afbeelding van het wapen op het papier, dat in Amerika terechtkwam, kennelijk van dezelfde oorsprong waren.
Beide wapens hebben inderdaad dezelfde bron. De heer Visser had in 1978 een kopie van de wapentekening van Rolf van der Krogt gekregen, en had daarvan een kopie aan W. van der Kroft gegeven. Dat Visser het wapen als 'Van der Croft' beschouwde ligt eraan dat hij ervan overtuigd was dat 'kroft' de juiste spelling was van de naam en dat 'krogt' een verschrijving was.
Tussen de beide wapens is, behalve de dekkleden, slechts één verschil, nl. het metaal waarop de leeuw is afgebeeld (bij Van der Krogt is dat zilver, in Scholte's tekening goud). De gouden ondergrond was door het CBG bij de registratie afgekeurd en gewijzigd in zilver.
Hieronder de beide varianten van het wapen in een strak getekende vorm (gemaakt met digitaal knip- en plakwerk uit de gemeentewapens van Naaldwijk en Velsen van de website Nederlandse Overheidswapens).
Hoe is in Nederland het gebruik van familiewapens wettelijk geregeld? Wat is de betekenis van de registratie bij het CBG. Op deze en andere vragen geeft J.T. Anema antwoord in zijn artikel 'Registratie, handel en kopersbedrog in de heraldiek' verschenen in het Jaarboek van het Centraal Bureau voor Genealogie 54 (2000): 148-170. De tekst is hier on-line beschikbaar.